آیا جراحی کاهش وزن در اظهارنامهٔ مالیاتی هزینهٔ پزشکی حساب می‌شود؟

اگر هزینهٔ جراحی را خودتان می‌پردازید، طبیعی است بپرسید آیا بخشی از آن هنگام تسلیم اظهارنامهٔ مالیاتی برمی‌گردد یا نه. در کانادا، هزینه‌های پزشکی واجد شرایط را می‌توان برای یک اعتبار مالیاتی ادعا کرد. این مقاله قواعد کلی سازمان درآمد کانادا (CRA) را توضیح می‌دهد. این اطلاعات عمومی است، نه مشاورهٔ مالیاتی. قواعد تغییر می‌کنند و شرایط هر کس متفاوت است، پس با CRA یا یک مشاور مالیاتی مشورت کنید.

این اعتبار چگونه کار می‌کند

اعتبار مالیاتی هزینه‌های پزشکی (medical expense tax credit) یک اعتبار مالیاتی غیرقابل استرداد است. می‌توانید از آن برای کاهش مالیاتی که پرداخته‌اید یا باید بپردازید استفاده کنید. این اعتبار در خطوط 33099 و 33199 اظهارنامه ادعا می‌شود. انتاریو و دیگر استان‌ها و قلمروها نیز اعتبار مشابهی در فرم استانی یا قلمرویی شما دارند.

همهٔ مبلغی را که خرج کرده‌اید ادعا نمی‌کنید. برای سال 2025، هزینه‌های واجد شرایط خود را منهای کمترینِ این دو مبلغ ادعا می‌کنید: ⁦3%⁩ از درآمد خالص شما، یا ⁦$2,834⁩. این مبلغ دلاری ممکن است از سالی به سال دیگر تغییر کند، پس رقم جاری را بررسی کنید.

می‌توانید هزینه‌هایی را ادعا کنید که در هر دورهٔ 12 ماهه‌ای که در سال مالیاتی پایان می‌یابد پرداخت شده‌اند، به شرط آنکه در سال قبل ادعا نشده باشند. همچنین می‌توانید برای همسر یا شریک زندگی مشترک (common-law) و فرزندان زیر 18 سال خود، و در برخی موارد برای دیگر افراد تحت تکفل، ادعا کنید. راهنمای CRA نشان می‌دهد که مقایسهٔ اینکه کدام‌یک از دو شریک ادعا کند می‌تواند ارزشمند باشد، چون آن ⁦3%⁩ بر اساس درآمد خالص کسی محاسبه می‌شود که ادعا می‌کند.

افراد شاغل با درآمد پایین و هزینه‌های پزشکی بالا ممکن است واجد شرایط مکمل قابل استرداد هزینه‌های پزشکی (refundable medical expense supplement) هم باشند.

آیا جراحی کاهش وزن مشمول می‌شود؟

در فهرست هزینه‌های پزشکی رایج CRA، جراحی کاهش وزن به‌عنوان یک مورد جداگانه نام برده نشده است. اما خدمات پزشکی ارائه‌شده توسط پزشکان و کادر درمان مجاز، مانند پزشکان عمومی و متخصصان، و نیز خدمات بیمارستانی در این فهرست واجد شرایط شمرده شده‌اند. روش‌هایی که فقط برای ظاهر انجام می‌شوند مشمول نیستند، مگر اینکه برای هدفی پزشکی یا ترمیمی لازم باشند.

جراحی کاهش وزن یک درمان پزشکی است که به دلایل سلامتی انجام می‌شود، بنابراین هزینهٔ آن ممکن است به‌عنوان خدمات پزشکی حساب شود. اینکه هزینه‌های خود شما مشمول شوند و چه مقدار از مالیاتتان کم کنند، به شرایط شما بستگی دارد. پیش از آنکه روی آن حساب کنید، با CRA یا یک مشاور مالیاتی مشورت کنید.

چه چیزهایی ممکن است حساب شوند

این‌ها نمونه‌هایی از فهرست CRA هستند. برخی به نسخه یا مدرک دیگری نیاز دارند.

• مبالغی که به پزشکان و کادر درمان مجاز پرداخت می‌شود، و خدمات بیمارستانی.
• داروهای نسخه‌ای، و آزمایش‌های آزمایشگاهی با نسخه.
• ویتامین ⁦B12⁩، با نسخه.
• حق بیمه‌ای که برای یک طرح خصوصی خدمات سلامت می‌پردازید.
• برخی هزینه‌های سفر. اگر خدمات مشابه در نزدیکی محل زندگی‌تان در دسترس نباشد و دست‌کم 40 کیلومتر یک‌طرفه سفر کنید، ممکن است بتوانید هزینهٔ حمل‌ونقل عمومی را ادعا کنید، یا اگر حمل‌ونقل عمومی به‌راحتی در دسترس نباشد، هزینهٔ خودرو را. اگر 80 کیلومتر یا بیشتر یک‌طرفه سفر کنید، ممکن است بتوانید هزینهٔ اقامت، غذا و پارکینگ را هم ادعا کنید.
• هزینه‌های سفر یک همراه، اگر یک پزشک یا عضو کادر درمان مجاز کتباً تأیید کند که نمی‌توانید به‌تنهایی سفر کنید.

چه چیزهایی حساب نمی‌شوند

• روش‌هایی که فقط برای ظاهر انجام می‌شوند.
• مکمل‌ها و ویتامین‌ها، به‌جز مواردی که CRA با نسخه فهرست کرده است، مانند ویتامین ⁦B12⁩.
• داروهای بدون نسخه.
• هزینهٔ باشگاه ورزشی یا باشگاه تناسب اندام.
• سفرهای کمتر از 40 کیلومتر.
• هر بخشی از هزینه که به شما بازپرداخت شده یا خواهد شد، برای مثال از طریق بیمه یا طرح محل کار.

رسیدهای خود را نگه دارید

رسیدها را همراه اظهارنامه نمی‌فرستید، اما باید آن‌ها را نگه دارید تا اگر CRA بعداً خواست ببیند، در دسترس باشند. رسید باید نشان دهد مبلغ به چه کسی پرداخت شده است، و بهتر است همچنین بابت چه چیزی، تاریخ پرداخت و نام بیمار را نشان دهد. CRA ممکن است مدرک پرداخت، مانند صورت‌حساب بانکی یا کارت اعتباری، هم بخواهد.

یک پوشهٔ ساده برای هر سال، کاغذی یا روی رایانه، کار را آسان‌تر می‌کند: صورت‌حساب‌ها، رسیدها، نسخه‌ها و یادداشتی از تاریخ‌ها و مسافت سفرها. اگر به‌مرور پرداخت می‌کنید، قواعد به زمان پرداخت مبالغ توجه دارند، پس از یک مشاور مالیاتی بپرسید این موضوع دربارهٔ شما چگونه اعمال می‌شود.

پیش از تسلیم اظهارنامه

• دورهٔ 12 ماهه‌ای را انتخاب کنید که با هزینه‌هایتان جور باشد.
• با شریک زندگی‌تان تصمیم بگیرید چه کسی ادعا کند.
• مبلغ دلاری جاری و اعتبار استانی خود را بررسی کنید.
• همهٔ رسیدها و مدارک پرداخت را جمع‌آوری کنید.